حجیر

«لغت نامه دهخدا»

[حُ جَ] (اِخ) ابن ربیع عدوی. وی از عمر بن خطاب روایت کند. عبدالرحمان از هلال بن حق نقل کرد که گفت: کان حجیربن الربیع یصلی حتی مایأتی فراشه الا زحفاً و مایعدونه من اعبدهم. (صفه الصفوه ج3 ص126).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر