حداب

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع اِ) جِ حدب، زمین های بلند از ریگ و سنگ. (معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر