حداثت

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ثَ] (ع اِ) حدوث. برنائی. (دهار) (ادیب نطنزی). جوانی. (دهار) (ادیب نطنزی) (مهذب الاسماء). اول جوانی. (منتهی الارب). || تازگی. نوی. || اول هر چیزی. آغاز امری؛ حداثث امری، آغاز و اول و شروع کاری. (از منتهی الارب).
- حداثت سن؛ خردسالی. (غیاث). با عنفوان جوانی و حداثت سن نقابت سادات علویه بشهر قم و نواحی بدو مفوض بوده است. (تاریخ قم ص220).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر