«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) سوی. || کرانه. || اخذ بحذفار چیزی را؛ گرفتن تمام آنرا. ج، حذافیر. (منتهی الارب). || در بعض لغت نامه ها به معنی حذفور یعنی شریف آمده است. رجوع به حذفور شود.