حذور

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) سخت پرهیزنده. بسیار حذرکننده. عظیم پرهیزنده. نهایت آژیر. ترسنده. (دهار). ترسناک. (غیاث). حذیر :
بودم حذور همچو غرابی برای آنک(1)
همچون غراب جای گرفتم در این غراب.
مسعودسعد.
حشمتت را نخیز باز حریص
دشمنت را گریز زاغ حذور.مسعودسعد.
زاغ حذور رواح در سلسلهء کافور ریاح صباح آویخت. (مقامات حمیدی).
سینه را پا ساخت میرفت آن حذور
از مقام باخطر تا بحر نور.مولوی.
(1) - رجوع به احذر من غراب در «مجمع الامثال» میدانی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر