حذی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ذا] (ع مص) مبتلا به درد شکم شدن از انقطاع سلا در شکم: حذیت الشاه. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر