حراق

«لغت نامه دهخدا»

[حَرْ را] (ع ص، اِ) نیک سوزنده. (غیاث). سوزان. || کشتی که از آن بجانب خصم آتش افشانند :
ز آتشی کافتاد از حراق شب
شمع در صحرای جان برکرد صبح.خاقانی.
|| فتنه انگیز. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر