«لغت نامه دهخدا»
[حَرْ را] (ع ص، اِ) نیک سوزنده. (غیاث). سوزان. || کشتی که از آن بجانب خصم آتش افشانند : ز آتشی کافتاد از حراق شب شمع در صحرای جان برکرد صبح.خاقانی. || فتنه انگیز. (ناظم الاطباء).