حرامخور

«لغت نامه دهخدا»

[حَ خوَرْ / خُرْ] (نف مرکب)حرام خوار. حرامخواره. رجوع به حرام خوار و حرامخواره شود.
-امثال: حرام خوری آن هم شلغم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر