«لغت نامه دهخدا»
[حَ بی یَ] (اِخ) نام محله ای بزرگ بیرون شهر بغداد و آنرا حرب بن عبدالله بلخی الراوندی قائد و یکی از سرداران ابی جعفر منصور خلیفه بنیاد کرد و آن بقرب دروازهء معروف به باب حرب بغداد و نزدیک قبر بِشْرِ حافی و احمدبن حنبل است. و این محله در فتنهء مغول ویران شد. (معجم البلدان) (انساب سمعانی).