«لغت نامه دهخدا»
[حِ زِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)حرز جان. حافظ عقل از خطر و صدمهء ارواح پلید : نکتهء دوشیزهء من حرز روح است از صفت خاطر آبستن من نور عقل است از صفا. خاقانی.