«لغت نامه دهخدا»
[حَ فِ تَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کاف و واو است، چنانکه در مردک و پسرک. (المعجم ص172). و در ص182 آرد: حرف تصغیر و آن واوی است که بجای کاف استعمال کنند، چنانکه شاعر گفته است: چشم خوش تو که آفرین باد برو با ما نظری نمیکند ای پسرو. یعنی ای پسرک. و در ص163 آرد: و آن جیمی است موصول به هاء بیان حرکت، چنانکه غلامچه و بادامچه و باغچه و سراچه.