حرف تعظیم

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فِ تَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حرف تعجب. شمس قیس در عنوان حرف تعظیم و تعجب گوید: الفی است که در اواخر بعضی نعوت فایدهء تعظیم و تعجب دهد، چنانکه پاکا آفریدگارا، بسا مال که فلان دارد. و چنانکه شاعر گوید:
اگر شاه غازی نکردی هنر
ور ایزد مر او را ندادی ظفر
تباها که دین محمد شدی
سیاها که محراب و منبر بدی.
(المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص155).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر