حرقریقه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ رَ ری قَ] (ع ص) رجلٌ حرقریقه؛ مردی تیز. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر