«لغت نامه دهخدا»
[حُ مَ شِ کَ تَ] (مص مرکب) حرمت بردن. بی احترامی کردن : لیکن چو حرمت تو ندارد تو از گزاف مشکن ز بهر حرمت اسلام حرمتش. ناصرخسرو.