حرمت شکستن

«لغت نامه دهخدا»

[حُ مَ شِ کَ تَ] (مص مرکب) حرمت بردن. بی احترامی کردن :
لیکن چو حرمت تو ندارد تو از گزاف
مشکن ز بهر حرمت اسلام حرمتش.
ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر