«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) آنچه خرما را به وی گشن دهند. (منتهی الارب). گرد خرمای نر که بدان تأبیر کنند. || سوختهء چقماق و خف. (منتهی الارب). حروقاء.