حروقاء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) حَروق. سوختهء چقماق. (منتهی الارب). سوخته. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر