حروق

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع مص) بهم سائیدن نیش از خشم چنانکه آواز برآید. (از منتهی الارب). دندان غرچه کردن. || سوزشی که در گلو بود. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر