«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (حامص) چگونگی حَرون. سرکشی : گر دهر حرونیی نموده ست چون رام تو گشت منگر آنرا.خاقانی. نشاید برد از این ابلق حرونی.نظامی. روزی نفس را کاری بفرمودم حرونی کرد؛ یعنی فرمان نبرد. (تذکره الاولیاء عطار).