«لغت نامه دهخدا»
[حَرْ وَ] (ع اِ) تبش در دهن از تیزی خورش. گرمی در حلق و سینه و سر از خشم و درد و تیزی مزهء خردل و سپندان و مانند آن. بوی گنده یا تیزی چنانکه در سر و امثال آن باشد.