حریف باز

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (نف مرکب) زن که با بیگانه تباهکاری دارد. زن تبه کار.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر