حریف گلوگیر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فِ گَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حریف گلوبر. روزگار. دنیا. (مجموعهء مترادفات ص165).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر