«لغت نامه دهخدا»
[حُ رَ] (اِخ) شعیب بن عبدالعزیزبن یوسف قفصی مغربی صوفی عمراوی، مکنی به ابومدین، دانشمند صوفی، سی سال ساکن مکه بود. او راست: «بهجه الانوار فی مدح النبی المختار» و «الروض الفایق فی المواعظ الرقائق» وی در 597 ه . ق. درگذشته است. (هدیه العارفین فی اسماء المؤلفین ج1 ص418). کتاب «الروض الفائق فی المواعظ الرقائق» در 56 مجلس در مواعظ و اخلاق عرفانی صوفیانه است و به مصر به سال 1289 ه . ق. و 1301 و 1304 و 1308 و 1310 و 1315 ه . ق. چاپ شده است. ولکن بغلط آنرا به حریفیش ادیب مکی عبدالله بن سعد درگذشتهء 801 ه . ق. نسبت داده اند و در «معجم المطبوعات» با همین نسبت غلط و با ذکر حریفیس با سین مهمله بجای حریفیش یاد شده است و چون نسخه ای از این کتاب مورخ 705 ه . ق. نزد آقای حسن مفتی در تهران موجود است، غلط بودن این انتساب آشکار میگردد.