حزیا

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) (به معنی کسی که خداوند او را می بیند) مردی از بنی یهودا بود. (نحمیا 11:5) (قاموس کتاب مقدس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر