«لغت نامه دهخدا»
[حِ] بچهء سوسمار. (دهار) (مهذب الاسماء). بچهء سوسمار که از بیضه بیرون آمده باشد. سوسماربچه. بچه نوزادهء ضب: لاآتیک سِن الحسل؛ نیایم پیش تو گاهی (یعنی هیچگاه) چه دندان حسل تا گاه مرگ نیفتد. (منتهی الارب). ج، حسول. اَحسال. حَسلان. حَسله.