«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ] (ع اِ) پشته های سنگ است. بدیار ضباب و آن را حَسله و حُسَیلَه نیز نامند. و بعضی گفته اند کوههای سپید است به جنب رمل الغضا. (معجم البلدان).