حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن علی بن حسن حسینی. معاصر کفعمی در سدهء نهم بود. او راست: ارجوزه در ارث. (ذریعه ج1 ص453).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر