حسن ابدالی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ اَ] (ص مرکب)ظرافت و خوش طبعی :
گر بگویم سخن از حسن ابدالی هاست
از دف و تنبک و بوق و سگ و خرچین گویم.
شفائی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر