حسن خلق

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ خُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خوش خلقی :
حسن خلقی ز خدا میطلبم خوی ترا
تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود.حافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر