«لغت نامه دهخدا»
[حُ نِ خُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خوش خلقی : حسن خلقی ز خدا میطلبم خوی ترا تا دگر خاطر ما از تو پریشان نشود.حافظ.