حسن دیلمی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ دَ لَ] (اِخ) ابن ابوالحسن محمد، مکنی به ابومحمد واعظ شیعی و تا سال 760 ه . ق. زنده بود. او راست: ارشادالقلوب و اعلام الدین و غررالاخبار. (هدیه العارفین ج1 ص287) (ذریعه ج1 ص517). رجوع به دیلمی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر