«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ طَ بَ] (اِخ) ابن قاسم، مکنی به ابوعلی. فقیه شافعی. در سال 350 ه . ق. درگذشت. او راست: «الافصاح» در شرح مختصر مزنی و «الایضاح» در فروع و «التهذیب» که «زوائدالمفتاح» نیز نامیده شود، «الجدل»، «اصول فقه» و «المجرد» در مناظره. (هدیه العارفین ج1 ص270) (زرکلی چ1 ص236).