حسن گندمین

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ گَ دُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حسن گندمگون. حسن گندمین رنگ :
نباشد قسمتی زان خرمن گل خوشه چینش را
که مور خط تصرف کرده حسن گندمینش را.
فطرت.
رجوع به حسن گندمگون شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر