«لغت نامه دهخدا»
[حُ نِ گَ دُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حسن گندمگون. حسن گندمین رنگ : نباشد قسمتی زان خرمن گل خوشه چینش را که مور خط تصرف کرده حسن گندمینش را. فطرت. رجوع به حسن گندمگون شود.