حسن نوبختی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ نَ / نُو بَ] (اِخ)ابن حسین مکنی به ابومحمد خواهرزادهء سهل بن اسماعیل نوبختی و شیعی بود و در 402 ه . ق. درگذشت. وی «کون و فساد» ارسطو را مختصر کرده است، و نام شش کتاب دیگر او در هدیه العارفین ج1 ص274 یاد شده است. و رجوع به خاندان نوبختی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر