حسن نیت

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ نی یَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خوش نیتی. پاک نیت بودن. مقابل سوءنیت.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر