«لغت نامه دهخدا»
[حَسْوْ] (ع مص) آب خوردن مرغ. حسا الطائر درست است، و شرب الطائر، غلط است. یوم کحسوالطیر؛ روزی کوتاه. || حسو مرق؛ اندک اندک آشامیدن شوربا را. آشامیدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (دهّار) (مهذب الاسماء). || خشک شدن چیزی از باد سرد. (زوزنی). || دور شدن. (تاج المصادر). || (اِ) آش آماج. (شرفنامهء منیری).