«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ حَلْ لا] (اِخ) ابن منصور یا ابومغیث فارسی بیضاوی بغدادی صوفی که در بغداد در 26 ذی قعده 259 ه . ق. / 922 م. بدار کشیده شد. کتابها از وی باقی است. رجوع به حلاج در همین لغت نامه و تنبیه و اشراف مسعودی ص387 و فهرست ابن الندیم ص190 و تاریخ بغداد ج8 ص112 و روضات ص226 و ابن خلکان ج1 ص183 و منتظم ابن جوزی ج6 ص160 و بدایهء ابن کثیر ج11 ص132 و لسان المیزان ج2 ص314 و هدیه العارفین ج1 ص302 و ابوالغداء ج2 ص75 و شذرات ج2 ص253 و مرآت الجنان ج2 ص253 و منهج المقال ص117 و تنقیح المقال ج1 ص346 و مقدمهء ماسنیون بر دیوانش و تاریخ الخلفاء ص253 شود.