حشایا

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع اِ) جِ حَشیَّه. توشک ها و نهالیهای آکنده به چیزی. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر