«لغت نامه دهخدا»
[حَشْ وَ رَ] (ع اِ) اسپ تهیگاه برآمده. || پیرزال بخیل و زیرک. || زن کلان شکم. (منتهی الارب). || ستور گرداندام استوارخلقت.