حشوش

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) جِ حَشّ. بستانها. بوستانها: حشوش ثلاثهء ارض؛ اردبیل و عمان و هیت است. || ادب جای. حاجت جای. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر