«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع مص) فربه شدن بعد لاغری: حشمت الدابه؛ فربه و کلان شکم گردید ستور به چرا در اول بهار. (از منتهی الارب). || خوردن. چشیدن: ماحشم من طعامنا. || یافتن: ماحشم الصید؛ نیافت شکاری را.