حص

«لغت نامه دهخدا»

[حَص ص] (ع مص) حص رأس؛ ستردن موی سر. موی از سر بریدن. موی از سر ببردن. (تاج المصادر بیهقی). موی از سر ببردن سر خود. (زوزنی). موی ستردن. موی ریزانیدن. ستردن مو. || لغه فی حسّ. (لسان العرب) (دینوری از نشوء اللغه ص 73). || بهره و بخش دادن کسی را. (منتهی الارب). بهره دادن. (دهار). || نیک دویدن. (تاج المصادر بیهقی). سخت دویدن. بشتاب رفتن. || کم و ناقص کردن چیز را. (منتهی الارب). عیبناک کردن. || (ع اِ) و هو حص؛ ای لایجیر اَحداَ. || رحم ذات حص؛ رحم حاصه. رحم محصوصه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر