حصارنشین

«لغت نامه دهخدا»

[حِ نِ] (نف مرکب) کسی که در حصار نشسته باشد. || کنایت از زن مخدره. حصاری :
آن پری پیکر حصارنشین
بود نقاش کارخانهء چین.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر