حصاری

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِ) لحنی از الحان موسیقی :
در آن پرده که خوانندش حصاری
چنین بکری برآورد از عماری.نظامی.
رجوع به حصار و حصارک بدل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر