«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ مَ] (ع مص) بخیلی. (منتهی الارب) (آنندراج). || پرکردن، چنانکه مشک را از آب. || حصرمهء قوس؛ بزه کردن کمان را. سخت بزه کردن کمان. (مهذب الاسماء). || حصرمهء قلم؛ تراشیدن خامه را. || حصرمهء حبل؛ سخت تافتن رسن را. (منتهی الارب) (آنندراج).