«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (اِخ) حصیری. شاعری فارسی زبان. در بعضی نسخ خطی لغت نامهء اسدی بیت ذیل از او برای شنگ و مشنگ شاهد آمده است و در نسخهء دیگر خطیری است(1). و ظاهراً این از قصیده ای در جواب قریع الدهر بوده است: چه زنی طعنه که با خیران خیرند همه که توئی خیر و توئی مسخره و شنگ و مشنگ. رجوع به خطیری شود. (1) - ظ: خطیری صحیح است. چه فردهای دیگر همین قصیده در لغت نامهء اسدی بنام خطیری است.