«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص) محصود. دروده. درویده. درویده شده. بدروده. بدرویده. کشت دروده. (دهار). - حبل حصید؛ رسن محکم و استوار تافته و همچنین زه حصید و زره حصید و امثال آن. ج، حصاید. - زرع حصید؛ کشت دروده. محصوده. -امثال: الناس حصیدالسنتهم.