حضل

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) تباه شدن: حضل نخله؛ تباه شدن بن شاخهای آن. حضله. (آنندراج) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر