حطمه

«لغت نامه دهخدا»

[حِ مَ] (ع ص، اِ) آنچه بشکند از چیزی خشک. (منتهی الارب). چیز خشک شکسته و ریزه شده. ج، حِطَم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر