حطیئه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ طَ ءَ] (ع ص) مرد زشت کوتاه بالا. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر