حظر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) حجر. (تاج المصادر بیهقی). منع. بازداشتن. (دهار) (ترجمان علامهء جرجانی). تحریم. حرام کردن. (ترجمان علامهء جرجانی). حظره. حظاره. بازداشتن کسی را از چیزی. مقابل اباحه و آن عملی است که در ترک آن ثواب و در فعل آن عقاب است. (تعریفات). || حظیره ساختن. || حظرمال؛ بند کردن شتران و گوسفندان را در حظیر. || حظر شی ء؛ گرد کردن چیز. جمع کردن چیز. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر