حفرد

«لغت نامه دهخدا»

[حِ رِ] (ع اِ) دانهء جواهر. || گیاهی است. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر